Ze wschodem słońca nastaje nowy dzień. Nowy początek.
Nadzieja, że dzisiaj będzie lepiej, niż było wczoraj.
Ale nie dla mnie. Mam na imię Ip.
A to jest moja rodzina - Krudowie.
Zwierzęce skóry i nachylone czoła nie mylą: jesteśmy jaskiniowcami.
Większość czasu spędzamy w jaskini, w ciemnościach.
Noc po nocy, dzień po dniu.
Tak, nie ma to jak w domu.
Wychodzimy, by walczyć o pożywienie z okrutnym, wrogim światem.
A ja walczę o przetrwanie w rodzinie.
Zostaliśmy sami w tej okolicy. Kiedyś mieliśmy sąsiadów.
Gortów rozdeptał mamut.
Horków połknął wąż.
Erfów ugryzł komar.
Throgów zmogło zwykłe przeziębienie.
Zostali Krudowie, czyli my.
Krudowie przetrwali dzięki mojemu ojcu.
Był silny, przestrzegał zasad.
Wymalowanych na ścianach jaskini.
Nowości zakazane. Ciekawość zakazana.
Wychodzenie nocą zakazane. Zakazane wszystkie rozrywki.
Witajcie w moim świecie.
Ale to wszystko miało się zmienić w jednej chwili.
Bo nie wiedzieliśmy, że nasz świat...
wkrótce się skończy.
I nie ostrzegało o tym żadne malowidło na ścianie jaskini.
Miałaś czekać na mój znak. Ip?
Buu.
O nie!
Siedzimy w jaskini całąwieczność.
Trzy dni to nie wieczność.
Z tą rodzinką tak.
Ip, zejdź, proszę. Za bardzo rzucasz się w oczy.
Sandy, wracaj.
Pamiętaj o sygnale. Grzeczne dziewczynki czekają na sygnał.
Zabiorę małą z powrotem, żebyś mógł dać sygnał.
Przecież już wyszłyście.
Ja czekam na sygnał, tato.
Daj spokój. Po prostu wyjdź.
Skoro nie dałeś sygnału, skąd mam wiedzieć, że jesteś moim tatą?
Sygnał nie służy temu, byś mnie rozpoznał,
ale żebyś wiedział, że nie pożarło mnie jakieś zwierzę.
Więc dlaczego sygnałem jest ryk zwierzęcia? To bardzo mylące.
Sam nie wiem. Wolę poczekać na sygnał.
Mamo, wychodzimy.
Mamo?
Jeszcze żyję.
Dzień się dopiero zaczął.
Niedoczekanie, grubasie.
Zbiórka po śniadanie!
Zróbmy to jak na jaskiniowców przystało. Uwińmy się migiem.
Naróbmy hałasu. Działajmy zespołowo.
Nigdy się nie nie bój!
Krudowie
Hura, śniadanie.
Czyja kolej?
Niech los zdecyduje. Rzućmy teściową.
Orzeł!
Reszka. Ty idziesz. Na miejsca.
Dobra.
Jazda.
Śmiało.
Dobra robota. Biegnij do jaskini.
Poszczuj dzidzię!
Bierz go, mała!
Łap ich, mamo!
Babcia padła! Pomścij mnie, Ip!
Dzięki.
Ip!
Uwaga!
Można już jeść?
Zaczekaj, aż wrócimy do domu.
Ip, hamuj.
Ip!
- Kto jest głodny? - My! Niezłe jajo, tato.
Proszę, ty pierwszy.
- Przepraszam, tato. - Nie ma co marudzić.
Nie szkodzi. Jadłem w zeszłym tygodniu.
Dwa palce do zachodu!
Do jaskini, szybko.
Pospieszcie się. W ciemności czai się śmierć.
Księżyc w pełni. Czas na kąpiel.
- Ratuj się, kto może! - Ty też, mamo.
Nie chcę stracić warstwy ochronnej.
Mamo, mrówki cię oblazły.
Widzisz? Mała nie protestuje.
Jeszcze nie wróciła?
Wiesz, że nie cierpi jaskini.
Proszę, wróć jutro.
Jak można nie lubić jaskini? Jest taka przytulna.
Ale trochę mroczna.
Bez przesady.
Ip!
Ip?
Wracaj, muszę zamknąć jaskinię.
Ip!
Już dobrze, dobrze.
Pospiesz się.
Ip! Szybko!
- Niewiele brakowało. - Uważałam. Byłam bezpieczna.
- Co cię tam ciągnie, Ip? - Nie wiem.
- Czego tam szukasz? - Niczego.
- Więc po co tam chodzisz? - Nie wiem.
Dlaczego nie wiesz?
Przestań szukać guza.
Strach trzyma nas przy życiu. Nigdy się nie nie bój.
Jaki to ma sens?
Co takiego?
Dlaczego tu jesteśmy? Po co żyjemy?
Walka o życie to nie zabawa.
W ogóle nie ma zabawy.
- Mogłabyś zejść? - Grag.
- Ip. - Grag.
- Co? - Dość!
- Chcę tylko... - Przestań.
Nie rozumiem, po co jej osobna półka.
- Chcę się dowiedzieć. - Ma pewne problemy
i chce pobyć sama.
Jakie problemy? Długo to potrwa?
Ona mnie w ogóle nie słucha.
Widzisz? Jednak słucha.
Jeśli chce przeżyć, musi przestrzegać naszych zasad.
Opowiedz bajkę. Ip je uwielbia.
Dobra myśI. Chcecie posłuchać bajki?
Tak, opowiedz.
Mogę pożyczyć? Dziękuję.
Ip, twój ulubiony miś.
Od lat się nim nie bawię.
Dzisiaj opowiem wam o misiu Krysiu.
Dawno temu żył sobie mały miś.
Żył, bo słuchał taty.
Przestrzegał zasad, tkwił w ciemnej norze i bał się wszystkiego.
Był szczęśliwy.
Ale miał jednąwadę.
Przepełniała go... ciekawość.
- Grag. - Tak.
Pewnego dnia...
ciekawski miś postanowił wspiąć się na wierzchołek drzewa.
A gdy się tam wdrapał,
zobaczył coś nowego i umarł.
- Tak po prostu? - Tak!
Na jego mordce zastygł grymas strachu.
Zawsze kończy się tak samo.
Rozumiem, tato. Nigdy nie złamię zasad.
Grzeczny chłopczyk.
Naostrzmy ząbki i zbijmy się w gromadę.
Powietrza.
Umiesz mówić?
Jestem człowiekiem, jak ty.
Prawie jak ty.
Wystarczy.
Hej, hej, hej!
Możesz przestać...
Mam łaskotki.
Hej!
Cicho!
Nie wolno mi wychodzić.
Ip zniknęła.
Co? Grag!
Zostań tutaj.
Rety, ale jesteś silna.
Hej! Nie! To moje.
- Proszę! Zaczekaj. - Nie!
- Gaśnie! Zaraz odżyje! - Nie, jest mój.
Proszę!
Nienawidzę ciemności.
No dalej, dalej.
Słucha cię?
W pewnym sensie.
To słońce?
Nie. Ogień.
Witaj, ogniu.
Nie jest żywą istotą.
Powiedziałeś, że odżyje.
Przepraszam.
Przyniosłeś go ze sobą?
Nie, rozpaliłem.
- Rozpal dla mnie. - Zgoda.
No już!
Nie wykrzeszesz go ze mnie.
No już! Rozpalaj!
Przesadziłaś.
Umarłeś?
Mogę wziąć twój ogień, skoro nie żyjesz?
Uwaga!
Hej, to jest zimne!
Tak myślisz? Muszle szpiegowskie aktywne.
Zgadzam się z tobą.
Tygrysico, musimy natychmiast uciekać.
Nawet cię nie znam.
Nazywam się Gaj.
Gaj?
A to jest Pasek. Kucharz, interlokutor, nawigator.
Poza tym podtrzymuje mi spodnie.
Co to są "spodnie"?
Jak masz na imię?
Ip.
Powiem bez ogródek, Ip. Nadchodzi koniec świata.
Co?
Ujmę to tak: "Koniec".
Skąd wiesz?
Miałem wizję. Opowiem ci.
Najpierw ziemia się zatrzęsie. Powstanie otchłań i wszystko w niąwpadnie.
Ogień. Lawa.
Nie chcę cię straszyć, ale...
Wierz mi, wszystko zniknie.
Musimy uciec wysoko. Znam pewną górę. Tędy.
To nasza jedyna szansa.
Chodź ze mną.
Nie mogę.
Jak chcesz.
Weź to.
Jeśli przeżyjesz, daj znać.
Dziękuję.
Halo?
Hej!
Tata!
Jesteś ranna? Kto cię porwał?
Nikt. Sama wyszłam.
Co takiego?
Wszystko wyjaśnię, tato.
Nigdy mnie nie słuchasz.
Masz szlaban.
Hej!
Ip!
Mama.
Grag! Co się stało?
Tak mnie wkurzyła, że nie chce mi się z nią gadać.
Ip?
Nie do wiary. Wyczuwam nowy zapach.
Nowy zapach!
No to mamy kłopoty!
Zaczekajcie!
Ip, schowaj się w bojowym kręgu.
- W tym nie ma nic złego. - Nowe zawsze jest złe.
On był miły.
Słucham? Jaki "on"?
Myślałam, że to świnia, ale okazało się, że chłopiec.
Dziwne.
Zwykle bywa na odwrót.
Ip świntuszyła. Ip świntuszyła.
Tam naprawdę był chłopak.
Zaraz go tu wezwę.
Co się z wami dzieje?
To było niebezpieczne.
To było piękne!
Pokażę ci, co jest niebezpieczne.
Mój niuchacz!
Dość tego!
Wracamy do jaskini.
Będziesz tam siedziała, póki nie osiągniesz...
jej wieku.
Co?
Nie możesz mnie zamknąć na zawsze!
Zapowiedział to.
Do jaskini!
Szybciej!
Uwaga!
Stać!
Wszyscy cali?
Tak.
Ale jaskinia...
zniknęła.
Nie.
Co za widok!
Chodźmy tam!
Nikt się stąd nie rusza.
Co jeszcze powiedział ten chłopak?
Grag?
Uciekajmy!
Naprzód!
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć...
Sześć.
Gdzie jesteśmy?
Nie wiem. Nie jestem pewien.
Nisko.
Gdzieś na dole.
Jedno jest pewne: nie wrócimy tą samą drogą.
Sandy? Czujesz coś?
Nie! Wracaj!
Nie możemy sterczeć na widoku.
Potrzebujemy jaskini.
Idźcie po moich śladach.
Cisza.
Mam nadzieję, że żaden drapieżnik nas jeszcze nie wyniuchał.
Stać.
Dobra.
Stać.
Dobra.
Stać!
Stać.
Dobra.
Stać.
Tato...
szukamy dokładnie takiej samej jaskini?
Jeśli chodzi o mnie... Tylko głośno myśIę...
Gdyby to ode mnie zależało...
Wybrałbym mniejszą.
Stójcie.
Tato?
Zostaw to mnie.
Daj im nauczkę, tato!
Dobrze ci idzie.
Rety, one są...
Piękny widok.
Tato, mam pomysł.
Przestań wpadać na ich pięści.
Gdy tylko skończysz, pójdziemy dalej.
Słusznie. Nie dacie mi rady.
Na górę!
Jaskinia!
Biegiem!
Szybko! Do środka.
Ta jaskinia ma język. Odjazd!
No dobra.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.
I siedem,
jeśli liczyć śmiercionośnego kota.
Boi się ciemności.
Chwileczkę, to my się boimy ciemności.
Utworzyć krąg!
Ip!
- Dzicy! - "Dzicy"?
Jaskiniowcy! Uważaj! Sąjak zwierzęta.
- Widzisz ich nachylone czoła? - Tak.
Ogromne zębiska?
Tak.
Owłosione ciała.
Ten nawet ma ogon.
Tak.
Zamknij oczy. Pozabijam ich.
Nie trzeba. To moja rodzina.
Co?
Trzyma w ręku słońce!
Nie, to "ogień".
Skąd się wziął?
On go rozpalił.
Ja też chcę taki!
Nie wykrzeszesz go z niego.
Daj mi!
Jesteś jak twoja córka.
Pięknie, połamałeś go.
Maleńkie słoneczko.
Trzymaj się z dala. Nie wiemy, czego chce.
Usiądziemy i poczekamy na wschód słońca.
A jutro znajdziemy nowąjaskinię...
i zapomnimy o dzisiejszych przygodach.
Jak ci się to podoba?
Nie dotykaj go.
Licho wie, gdzie się włóczył.
Tato, Sandy bije ogień.
Przestań, Sandy. Ogień to nie zabawka.
Jaki słodki maluch.
Nie podchodź tak blisko.
Nie, uważaj!
Polubił mnie.
Hej, on gryzie!
Tank! Schowaj się przed nim w suchej trawie!
Przestań. Proszę, mam dopiero 9 lat.
Gryzą mnie!
Więcej ognistych maluchów.
Cześć.
Twój ojciec chce mnie zabić.
Nie pozwolę mu na to.
Trzymaj się, synku. Wracaj!
Puść mnie!
Wynocha!
Macie za swoje!
Nie dotykaj mnie!
Giń!
Zwyciężyłam!
Nie są tacy straszni, gdy się ich pozna bliżej.
Kim jesteście?
Przepraszam.
Rodzina Krudów.
A ty?
Gaj.
Miło nam, Gaj.
Rety!
To jakieś czary.
Pachnie jedzeniem.
Nie jedzcie tego, to jest nowe.
Żyjemy!
Ale wyżerka!
Gdzie jest Gaj?
Nie!
Dokąd to?
Wysoka góra, koniec świata. Pamiętasz?
Już po wszystkim. Runęła nasza jaskinia.
To tylko początek końca.
Prawdziwy koniec dopiero nastąpi.
Ip. Zostaw go.
Nie możemy go puścić!
A jeśli nie znajdziemy jaskini przed zmrokiem?
A jeśli potrwa to kilka dni?
A jeśli ptaki wrócą?
Potrzebny nam jego ogień, durniu!
Dobra. Zostaniesz z nami, póki nie znajdziemy jaskini.
Co? Wykluczone. Nie wciągniesz mnie w to.
Tkwij tu sobie, ale mnie pozwól iść.
Mam marzenie,
misję, powód, by żyć!
Już nie.
Mam pomysł.
Chodźmy do tamtej góry.
Za daleko.
Tata bardzo tęskni za jaskinią.
W tej górze sąjaskinie.
Byłeś tam?
To zwykła góra.
Góry są bezpieczne. Pełno w nich jaskiń.
I wody. I kijów.
Mamo, słyszałaś? Mógłbym mieć własny kij!
Jasne. Kije i jaskinie. Jaskinie i kije.
Mnóstwo kijów. Chodźmy tam.
Cicho!
Dziwne stworzenie.
Daj spokój, Sandy.
To tylko Pasek.
Podjąłem decyzję.
Idziemy do tej góry.
Nie pytajcie dlaczego. Intuicja.
Czuję, że tak trzeba.
Nie wiem, Grag. Nigdy nie pokonywaliśmy takich odległości.
Moje stopy tego nie wytrzymają.
Nie dożyję końca tej wędrówki.
A więc w drogę.
Tylko pomyślcie.
Całą rodzinąwyruszymy w długi, nieśpieszny spacer przez pola.
Dni i noce razem.
Posłuchamy bajek. Pośmiejemy się.
Zacieśnimy więzy rodzinne.
Zabierzcie ją!
Jeśli czujesz się słabszy, nie patrz jej w oczy.
Przestań wymachiwać łapami!
Cieszysz się? Nasza pierwsza wspólna podróż.
Uspokój się, bo ci wyrwę język!
Mam zrobić porządek z tą rodzinką? Chcesz tego?
Zrobię tu porządek w mgnieniu oka.
Tato, muszę siusiu!
- Wytrzymasz. - Chyba nie.
Sandy, wyjmij to z buzi.
- Dotykam... - Babciu.
Tato, muszę siusiu!
Dobra, idź za te guzowate krzaczki. Tylko się pospiesz.
- Coś mnie ugryzło! - Nie dziwię się.
Tato, może teraz ja go poniosę?
Nie.
- A teraz? - Nie.
- Teraz? - Nie.
Może teraz?
Mogę go nieść cały dzień.
Nie, nie i jeszcze raz nie.
Nie chcę umrzeć z głodu.
Grag, jesteśmy bardzo zmęczeni!
Zjemy coś na miejscu.
Nie mogę tyle czekać!
Wezmę sobie przekąskę.
Nie rób tego, bo zginiesz.
To nie jest przekąska, tylko mój pupil.
Co znaczy pupil?
Zwierzę, którego się nie zjada.
My nazywamy je dziećmi.
Człowiek nie zjada swoich pupili. To niestosowne.
- Jedzenie! - Nie, proszę!
Nie ty. Tamto!
Jedzenie łagodzi obyczaje.
Zrób minę łowcy.
Nie ty. Nadal masz szlaban.
Dalej, Tank.
Stopy mnie bolą.
- Wyglądasz na spiętą. - Nie jestem.
Wkurzona dziewczyna chce robić to, co oni.
Nie byłem gotów.
Trzymaj się, Tank, nadchodzę!
Dlaczego mnie gonisz?
Co oni robią?
Polują.
Zabierzcie go! Niech się odczepi.
Naprawdę polują?
Masz mnóstwo jajek. Znieś sobie inne.
Teraz to już przeginasz.
Kto ma ochotę na skorpiona?
Co się stało z jajkiem i ptakiem?
Szkoda gadać.
Gdy ptak powalił mnie na ziemię,
złapał mnie skorpion...
i tak się potoczyło, że teraz go jemy.
Na jedno wyszło.
Nie najadłam się. Chcę jeszcze.
Chcę jeszcze.
Coś takiego. Chyba nie zamierza mnie zjeść?
Jesteś za chudy.
Wolałaby zjeść...
Mamo!
Dostała szczękościsku!
Dajcie kij!
Odczep się!
Ty pokręcona wiedźmo!
Szybciej! Włóż jej kij między zęby!
Uspokójcie ją. Najlepiej kamieniem.
Skarbie, uderz jąw nogi.
Dlaczego uciekasz?
Chciałbym coś zjeść.
Masz robaki na kolację. Całe mnóstwo.
Proszę.
Wziąłbym cię na polowanie.
Naprawdę?
Zostawcie mnie tutaj. Już po mnie.
Opowiedzcie ludziom, jak zginąłem.
Dobra.
Co to jest?
Zasadzka.
Do czego służy?
Do tego...
Długo byłeś sam?
Co będziemy robić?
Jesteś dobrą aktorką?
Nieźle sobie radzisz.
Nie. Przepraszam.
Racja.
- Te są twoje. - Wybacz.
Tamta ręka...
- Jest moja. - Przesunę to.
Przełożę dołem.
Nie wszedł w twoją zasadzkę.
Zauważyłem!
A gdzie Ip?
Jest niesamowita.
Ip!
Tato, nie!
Pyszna wyżerka.
Chyba nie zrobimy zapasów.
Co to są "zapasy"?
Gdy masz dużo jedzenia, chowasz je na później.
Nigdy nie mamy dużo jedzenia.
Grag, opowiedz nam coś.
Dobry pomysł. Chcecie posłuchać?
Tak, opowiedz nam coś!
Dawno temu żyła sobie mała tygrysica.
Mieszkała w jaskini, z rodziną.
Obowiązywało tam wiele zasad,
ale najważniejsza zakazywała wychodzenia nocą.
Drzwi otwierały się tak ciężko, że łatwo ją było zapamiętać.
Bardzo łatwo.
Wiem.
A jednak gdy wszyscy zasnęli,
tygrysica się wymknęła.
- Nie! - Tak!
A potem nagle jaskinia runęła,
i wszyscy poszli na długą, męczącą tułaczkę
z napotkanym dziwakiem...
i zginęli!
Koniec.
Zaskakujące zakończenie.
Moje opowieści kończą się inaczej.
Tak! Dwie bajki w jeden wieczór!
Grag jest lepszym bajarzem.
Dawno temu żyła piękna tygrysica.
Mieszkała z rodzinąw jaskini.
Rodzice powiedzieli jej: "Możesz iść, dokąd zechcesz,
"ale nie podchodź do urwiska, bo spadniesz".
I zginiesz. Dobra opowieść.
Ale gdy nikt nie patrzył,
poszła na urwisko.
Im bardziej zbliżała się do krawędzi,
tym więcej słyszała, tym więcej widziała,
tym więcej czuła.
Wreszcie...
stanęła na samiutkiej krawędzi.
Zobaczyła światło.
Wyciągnęła rękę, by go dotknąć,
i pośliznęła się.
Spadła.
Poleciała.
Dokąd?
Do jutra.
Do jutra?
Do miejsca, gdzie jest więcej słońc, niż można policzyć.
Musi tam być bardzo jasno.
Do miejsca innego niż dzisiaj czy wczoraj.
Miejsca, gdzie wszystko jest lepsze.
Jutro nie jest miejscem.
Nie można go zobaczyć!
Owszem, można.
Ja widziałem.
To właśnie tam idę.
A my idziemy spać.
A gdy się obudzimy,
poszukamy miejsca, gdzie będzie wszystko, czego nam trzeba.
Jutra?
Jaskini.
Mało brakowało. Omal nie zginęliśmy.
Uważałem. Nic nam nie groziło.
Musimy maszerować szybciej.
Potraficie się tylko wałęsać?
Wolałbym powłóczenie nogami.
Masz chwilę?
Jak ta tygrysica latała?
Wyjaśniam tylko poza kłodą.
Mam taki dziwny zwyczaj.
Załatwię to.
Hej, Tank,
pająk chodzi ci po twarzy.
Ups.
Uciekł!
Uważajcie na te kolczaste skały.
O te ci chodzi?
Uwaga na kolce!
Odsuńcie się, mazgaje.
Halo? Nikt mnie nie słucha! Nikt a nikt.
Nie można po tym chodzić!
Wracaj tutaj!
Tak znika nasza szansa na przeżycie.
I nasza kłoda!
Dobra.
Skakanie na nic się nie zda. Jest szybciej,
ale wcale nie lepiej.
A może...
Nie próbuj chodzić na rękach. To też nic nie da.
No chodź.
Pomogę wam,
ale musimy wprowadzić pewne zmiany.
Kłoda idzie w odstawkę.
Odłóż ją.
Kopnij.
Dalej.
Aż tak?
Dobra, spryciarzu,
co teraz?
Grzeczne rybki.
Teraz możesz popatrzeć.
Wspaniałe! Gdzie moje stopy?
Sąw wewnątrz!
Dobra.
Ale jesteś ciężka!
Naprawdę?
Dziękuję!
Hej. Chwileczkę!
W porządku.
Wstała. Nic jej nie jest. Mnie też.
Buty sąwspaniałe! Skąd bierzesz te pomysły?
Nazywam to "mózgiem".
Jestem pewien, że w nim się rodzą pomysły.
Tato, ja nie mam mózgu.
Jak dotąd radziliśmy sobie bez mózgów.
Jaskiniowcy ich nie potrzebują. Mamy to.
Właśnie o tym mówię! Pomysły są dla słabeuszy.
Chodźmy już do tej góry!
Jestem nimi zachwycona!
Dobre rybki. Nie zjedzcie mi stóp.
To jak ta tygrysica latała?
Dosiadła słońca
i doleciała na nim do jutra.
Nie, nie, nie.
Cześć, tato!
Pa, tato!
Widzieliście już deszcz, prawda?
Nie wychodziliśmy zbyt często.
Ip, to wygląda niebezpiecznie.
Mówisz tak o wszystkim.
Ostrożnie.
Naprawdę? Dobrze.
Nie podoba mi się to!
Niedźwiedź mówi: "Twoja jaskinia? Od tygodnia wyrzucam tu kości".
Od tygodnia!
Zabawna historyjka!
To nie historyjka, tylko dowcip.
Co to jest "dowcip"?
Wymyślona sytuacja, która ma rozśmieszyć.
- Jedna dla ciebie. - Dziękuję.
I dla ciebie. A ta dla ciebie.
Dobra.
Wystarczy!
Nie rozumiem, po co dzieciom własne muszle.
Gdy ktoś wpadnie w kłopoty, wezwie pozostałych.
Uważasz, że powinniśmy się rozdzielić?
Wypróbujemy kilka ścieżek na raz. To najszybszy sposób.
Krudowie trzymają się razem. Twój sposób jest niebezpieczny.
Poradzą sobie.
Damy radę, tato.
Nie, nie, nie.
Moim zadaniem jest was chronić.
Ja tu rządzę i nie pozwolę się rozdzielić.
Z wyjątkiem was dwojga.
Ale na tym koniec.
Halo?
Wszyscy cali?
Tak, Grag.
Tato? Trochę spanikowałem.
Powiedz, co mam robić.
Nie ruszaj się stamtąd. Znajdę cię.
Nie. To strata czasu.
Niech wszyscy idą przed siebie. Spotkamy się na zewnątrz.
Tato?
Tak.
Zgoda.
Pamiętaj, nigdy się nie nie bój.
Dasz radę!
Wszystko będzie dobrze.
Zaraz zemdleję.
Sandy!
Daj jeszcze jeden.
Upuściłeś.
Chodź ze mną.
Dalej, piesku! Aport!
Halo!
Babcia?
Mama?
Rety.
Grag?
Pójdę po niego.
Grzeczny piesek!
Bardzo grzeczny! Brawo!
Nadam ci imię. Chcesz?
Będziesz się wabił Kundel.
Nauczyć cię sztuczek? Turlaj się.
No turlaj się, Kundel.
Grzeczny piesek!
Byłam kiedyś zakochana.
On był myśliwym, a ja ziemianką.
Wybuchł wielki skandal.
Obdarowywaliśmy się jagodami, tańczyliśmy.
Potem ojciec zmiażdżył go kamieniem i sprzedał mnie waszemu dziadkowi.
Krudowie!
Zejdźcie na dół.
Grag, nic im nie grozi. Gaj jest z nimi.
Gaj jest z nimi. Co za ulga.
Wielkie dzięki.
Dziękuję za najświeższe wieści o Gaju.
Dobra. Idę na górę,
a ty dołącz do nas, gdy ci przejdą fochy!
Zbijemy się w gromadę?
Posłuchacie bajki?
Nikt nie chce?
A potem Torg powiedział: "Na frasunek najlepszy malunek".
To nie ma sensu.
Wiem, że niełatwo ci przyszło pogodzić się z tym,
ale to najlepszy czas w ich życiu.
Dziękuję ci za to.
Coś wam pokażę.
Więcej słońc na niebie, niż można zliczyć.
Odpoczywają tu wszystkie słońca, które przewędrowały po naszym niebie.
Jutro.
Tam będziemy bezpieczni.
Idę z Gajem.
Nie, tylko nie ty, córeczko.
Chodź z nami.
Nie zostawię Graga.
To jesteś odosobniona. Ja idę.
Naprawdę, mamo?
Grag nie ma pomysłu, jak nas chronić.
Prawdę mówiąc, w ogóle nie ma pomysłów!
Mylisz się. Pamiętasz, jak...
Spójrz prawdzie w oczy.
Gdyby umiał coś wymyślić,
dawno bym umarła na atak serca!
Grag?
- Tato! - Tato!
Taki duży facet, a zniknął bez śladu.
Zaczekajcie! Spytamy tę brzydulę, czy widziała tatę.
Nie widziałam.
Odbiło ci?
Tak.
Tyle miałem pomysłów, że nie zmrużyłem w nocy oka.
To wąż?
Nowoczesny pasek.
Sam się zaciska!
Co masz na głowie?
Tak zwaną desperatkę.
Mówię na nią "wrak". Rymuje się z "Grag".
A to mój "wóz".
Rymuje się z "Grag".
Wcale nie.
Poniesie nas szybciej niż buty.
Spróbujcie mnie dogonić!
Chciałbym mieć wóz.
Malowanie to przeżytek.
Teraz w modzie są fotki.
Zrób jeszcze jedną, bo zmrużyłem oczy.
A to są "patrzałki".
Słońce już mnie nie oślepia.
Skąd wziąłeś te pomysły?
Ponieważ nie mam mózgu,
wyszły z mojego brzucha
i wpadły mi do głowy.
Grag, musimy iść naprzód.
Mam pomysły. Wynalazki.
To jest "kemping".
Robi wrażenie?
A to jest "katapulta".
Mamo?
Wiem. Do kitu.
Prawie mi go żal.
A jednak nie.
Co chcesz osiągnąć, Grag?
Myślałem, że jeśli będę takim bystrzakiem
jak Gaj,
Ip zacznie mnie słuchać.
I może nie zechce z nim odejść.
Grag.
I dlatego to wszystko?
Przy okazji mogła zginąć twoja matka.
Dwie pieczenie przy jednym ogniu.
Jesteśmy na miejscu!
Rety.
Jaskinia!
Wszyscy do środka.
Pospieszcie się.
Biegiem!
Nie!
Nigdy więcej jaskiń, Grag.
Co?
Wskoczymy na słońce i pomkniemy do jutra z Gajem!
Wszyscy chcecie to zrobić?
Tank?
Przykro mi, tato.
Przestań się o nas zamartwiać.
Moją roląjest się zamartwiać! I przestrzegać zasad!
Te zasady tu nie działają.
Trzymały nas przy życiu!
To nie było życie, tylko unikanie śmierci.
A to różnica.
Skarbie, wy wszyscy. Musicie mnie słuchać.
Bylibyśmy martwi, gdybyśmy cię słuchali!
Teraz poprowadzi nas Gaj.
Gaj.
Gaj? Uciekaj.
To nie ma sensu!
Tracimy czas. Wszystko się wali.
Działasz irracjonalnie i bezproduktywnie.
Trudne słowa mnie wkurzają!
Mów dalej.
Kontrnatarcie!
Pamiętasz, jaki byłeś dziś rano? Zmieniłeś się.
Pomysłowy, nowoczesny facet.
Jestem jaskiniowcem!
Zaczekaj!
Nie!
Co cię chroni przed moimi pięściami?
Smoła.
Muszę wrócić do rodziny.
Przestań się szarpać.
Nie!
Grag, przestań!
Nikt się z tego nie wydostaje.
Wierz mi.
Wiem coś o tym.
Twoja...
Rodzina. Tak.
Przykro mi.
Byłem wtedy mały.
Ostatnie słowa moich rodziców brzmiały:
"Nie chowaj się.
"Żyj.
"Idź za słońcem.
"A dotrzesz do Jutra".
Podążałeś za światłem.
Moja córka jest taka jak ty.
Nie.
Jest taka jak ty.
Kocha cię, ale zapomina ci o tym powiedzieć.
Tak jak ty zapomniałeś powiedzieć jej.
Byłem zbyt zajęty utrzymywaniem ich przy życiu.
Nie obwiniaj się. Taka jest rola ojców.
Masz rację.
Ale stąd nie możemy ich chronić.
Musisz wpaść na jakiś pomysł.
Spróbuj. Na pewno potrafisz.
Pasek! Aktywuj Awaryjny Generator Pomysłów!
Mam!
Rety.
Wiem. Ale robi, co może.
Chodźmy.
Jest tam.
Pasek, bądź powabny, wyrazisty, szczery.
Wzruszający.
Dobra, zauważył.
Nasza kolej. Do dzieła!
Nie zbliża się.
Nasza kukiełka jest za mało przerażona.
Za mało? Będzie bardziej.
Daj mi te kijki!
Trzymaj się!
Tak! Udało ci się.
- Grag! - Tato!
Hej! Jesteśmy cali!
Tak.
Nic nam nie jest.
Grag, decyduj.
Zaprowadź nas do Jutra.
Szybko!
Damy radę!
Miałeś rację.
Tam jest! Słońce!
Uda nam się! Dowiezie nas do Jutra!
Za mną!
Nie rozumiem.
Słońce zniknęło. Przed chwilą tu było.
Musimy wrócić do jaskini.
Szybko.
Trzymajmy się razem. Byle do przodu.
Weźmy się za ręce.
Tank, chodź. Nie rozdzielajmy się.
Grag, co z tobą?
Zginiemy, jeśli tu zostaniemy!
Grag, posłuchaj mnie.
Musimy wrócić do jaskini.
Nigdy więcej ciemności.
Koniec z ukrywaniem się.
Koniec z jaskiniami.
O co w tym wszystkim chodzi?
O podążanie za światłem.
Nic nie poradzę.
Nie mam pomysłów.
Ale mam siłę.
I właśnie teraz...
ta siła wam się przyda.
Nie wiemy, co jest po tamtej stronie. Może nic!
To zbyt niebezpieczne!
To szansa.
Zaryzykuję.
Zawsze chciałem się ciebie pozbyć.
To był żart, prawda?
Co to jest "żart"?
Udało mu się!
Udało mu się.
Dobra, Tank. Twoja kolej.
Nie przejdziesz tam, prawda?
Jeśli ty przejdziesz, to ja też.
Nie!
Dobrze się spisałeś.
Tata!
Babcia...
Bez ckliwych pożegnań. Przerzuć mnie.
Zaczekaj.
Zaskoczyłeś mnie dzisiaj,
durna pało.
Ciągle żyję!
Czas na ciebie.
Nie.
Mam ci tyle do powiedzenia.
Chciałaby wszystko naprawić, a to wymaga czasu.
Ja naprawię.
To bardzo przyjemne.
Ma nazwę?
Chciałem to nazwać "całuskiem".
Bo rymuje się z "dzikuskiem".
Ale decyzja należy do ciebie.
Podoba mi się to słowo.
Kocham cię.
Ja...
Tato...
Boję się.
Nigdy się nie bój.
Tam jest!
Widzę go!
Hej!
Udało mi się!
Nie zbliżaj się!
Wynocha!
Sąw tarapatach.
Trzymajcie się! Już biegnę!
Jak się stąd wydostać?
Muszę pomyśleć. Co by zrobił Gaj?
Co on by zrobił?
Co ja bym zrobił?
Potrzymaj.
Mam...
pomysł!
W nogi!
Tak!
Kundel?
Znam tego gościa.
Trzymać się!
Tu nie jest bezpiecznie.
Powiem jej.
Nie powiedziałam mu, że go kocham.
Gdyby tata tu był, też chciałby...
Z drogi!
Mówisz tak jak on.
Z drogi!
Tata!
Wydostał się!
Dosiadł słońce.
Ale zaraz spadnie.
Wszyscy z drogi!
- Tato! - Grag!
Co wam zagraża? Kto dął w muszlę?
Ja też cię kocham!
Jeden, dwa, trzy, cztery,
pięć,
sześć...
siedem.
I pół.
Osiem.
Dziewięć.
Kundel! Uratowałeś go!
Chłopiec powinien mieć pieska.
Ja wolę koty.
Nie.
Co za widok!
Chodźmy tam.
Tak. Za mną!
Zaczekajcie!
Tojestemja. Mam na imię Ip.
A to moja rodzinka, Krudowie.
Opalenizna i zwierzaki świadczą,
żejuż niejesteśmyjaskiniowcami.
Strzel fotkę jeszcze raz, bo zmrużyłem oczy.
Nasz świat nadaljest niebezpieczny i nieprzyjazny,
ale teraz wiemy, jak sobie z nim radzić.
Bo zmieniliśmy zasady,
które kazały nam siedzieć w ciemności.
Tata nauczył nas, że wszystko może się zmienić.
Poszczuj małą!
Prawie wszystko.
Terazjuż zawsze będziemy...
podążać za światłem.
KONIEC
Tłumaczenie: Hanna Podgórska, DDS